ผีต้นไม้

By admin

ดิฉันรับว่าตัวเองนิยมซื้อลอตเตอรี่และแทงหวยใต้ดิน ใครจะเรียกว่านักเลงหวยหรือบ้าหวยก็ไม่เถียงซักคำ ยกเว้นแต่สามีนี่ต้องขอโต้เถียงเล็กน้อยค่ะ

คือเขาชอบบ่นว่าไม่รู้จะเล่นหวยทั้งบนดินกับใต้ดินไปทำไม? ดิฉันก็ตอบว่าอยากรวยกับเขามั่งน่ะซี ขืนมัวแต่รอเงินเดือนข้าราชการของพ่อเจ้าประคุณมีหวังปลายเดือนไม่ชนกันแน่! เขาก็ดุว่าเสียเงินทองงวดละเท่าไหร่ล่ะ ไม่เสียดายเงินทองมั่งหรือไง?

ดิฉันก็…โอ๊ย! เดือนละแค่สองสามพัน! ว้าย…ร้อยสองร้อยเท่านั้นแหละพี่ขา แหม! ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องลงทุนลงรอน ถ้าไม่ยอมลงทุนแล้วจะได้กำไรยังไง?

ตามประสาผู้หญิงนะคะ อย่างที่พ่อแม่เคยบ่นว่า ‘เถียงคำไม่ตกฟาก’ ก็เลยติดนิสัยมาจนถึงมีครอบครัว แต่ใจจริงก็เคารพสามีนะคะ อย่างน้อยเขาก็เป็นหัวหน้าครอบครัวเป็นพ่อของลูก เป็นคนทำมาหากิน ไม่เจ้าชู้ ไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยวเตร่ การพนันไม่แตะต้องเลย

เฮ้อ…ไม่รู้จะเกิดมาทำไม? โอ๊ย…ไม่ใช่! สามีดีเหมือนพระพุทธรูปยังงี้จะไปหาได้ที่ไหน จริงไหมคะ? ฮิฮิ…

คราวนี้ต้องอำกันเล็กน้อยตามประสาคนเจ้าเล่ห์พอสมควร

ซื้อลอตเตอรี่มาอวดเขาแค่คู่สองคู่ให้สบายใจว่าไม่ได้ใช้เงินมาก แต่ซื้อทิ้งไว้เผื่อเหนียว ปะเหมาะเกิด ‘โชคดีบุญมีมา กุศลพานำช่วยร่ำรวยเอย’ แล้วจะว่ายังไงล่ะคะ พี่ขา?

โถ…ใจจริงน่ะอยากจะรวยกับเขามั่งเท่านั้นแหละค่ะ!

ใครไม่ใช่นักเลงหวยจะไม่มีวันเข้าใจหรอกค่ะ ว่าคนเล่นหวยน่ะมีความหวังน่าตื่นเต้นแค่ไหน? ฟังการออกสลากทางวิทยุแล้วใจคอมันระทึกอย่าบอกใคร…ส่วนมากก็มักจะลุ้นเลขท้าย 2 ตัวกับ 3 ตัวมากที่สุด…อาจจะถูกทั้งลอตเตอรี่ทั้งใต้ดิน พอหมดหวังก็อ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปหมด แต่ไม่วายรีบซื้อเรียงเบอร์ที่วิ่งมาขายในซอย

ว่าได้หรือคะ อาจจะเจอรางวัลอื่นๆ เข้าก็ได้…คนเรามีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้น่ะ ไม่ใช่เพราะมีสิ่งหล่อเลี้ยงหัวใจที่เรียกว่า ‘ความหวัง’ หรือคะคุณ?

นานๆ ถูกเลขท้าย 2 ตัวทีก็กรี๊ดกร๊าด กระโดดโลดเต้นแทบบ้านช่องพัง ยิ่งปีไหนถูกเลขท้าย 3 ตัวทั้งดีใจสุดขีด กับเจ็บใจที่ซื้อลอตเตอรี่กับแทงหวยใต้ดินน้อยไปน่ะซีคะ

เพ้อเจ้อว่าถ้าซื้อมากกว่านี้เท่านั้น ก็จะได้เงินมากเท่าโน้น! เฮ้อ…ถึงบอกว่าคนเล่นหวยเท่านั้นแหละค่ะถึงจะเข้าใจคนเล่นหวยด้วยกัน

ว่าจะปิดสามีก็ทนไม่ไหว อารามดีใจกับอยากจะอวดว่า…เห็นมั้ย? ไม่ใช่ว่าสูญเปล่านะ โชคดีก็ได้รับมาเนื้อๆ เหมือนกัน! แทนที่สามีจะตื่นเต้นดีใจ ที่ไหนได้ล่ะเขากลับยิ้มเศร้าๆ บอกว่า…เหมือนเล่นไพ่น่ะนะ มีได้บ้างเสียบ้าง

พูดอะไรไม่ทราบ? จะด่าหรือชมก็ไม่พูดตรงๆ พิลึกคน!

จนกระทั่งเพื่อนในซอยชื่อจิ๋ว แต่อ้วนเหมือนตุ่ม ชอบเล่นการพนันแทบทุกชนิด อ้างว่านั่งที่ไหนแล้วไม่อยากเลิกเพราะลุกลำบาก อุ้ยอ้ายเต็มที…มาบอกข่าวดีว่าต้นโพธิ์ก้นซอยให้หวยแม่นเป็นตาเห็น เขาถูกกันมา 3 งวดติดๆ กันแล้ว…ค่ำๆ เราจงไปขอหวยกันเถิด

ดิฉันบอกปัดเพราะตอนค่ำสามีอยู่บ้าน ไม่ใช่กลัวนะคะแต่เกรงใจน่ะ! บอกให้ไปชวนคนอื่น จิ๋วบอกว่าไม่ได้ๆ ต้องต่างคนต่างไปถึงจะได้เลขเด็ด ตัวเองไม่อยากเดินคนเดียวค่ำๆ มืดๆ ถึงมาชวนดิฉัน…สงสัยว่าคนอื่นเขาไม่ยอมไปมากกว่า

แต่ดิฉันก็ยืนยันว่า…ถ้าจะมีลาภมันก็ถูกหวยเองแหละ งวดก่อนดิฉันยังถูกทั้งบนดินใต้ดิน แถมทั้งสามตัวกับสองตัวล่าง รับทรัพย์มาหลายหมื่น ยังเดือดร้อนอยู่ถึงเดี๋ยวนี้เพราะต้องซ่อนเงินไม่ให้สามีเห็นน่ะซี คนอะไรด่าเจ็บซะไม่มีละ!

ยายจิ๋วเห็นว่าอ้อนวอนไม่สำเร็จก็สะบัดหน้าเดินบ่นตุบตับว่า ไปคนเดียวก็ได้ไม่ง้อ…ใครอยากปล้ำก็ให้มันรู้ไป แม่จะนอนทับให้แบนแต๋เป็นกล้วยปิ้งเลย

คืนนั้นเอง…เสียงเอะอะโวยวายก็ดังมาจากก้นซอย ดิฉันโผล่ไปดูก็เห็นจิ๋วนั่งกองอยู่หน้าบ้าน ร้องไห้โฮๆ หน้าตาเนื้อตัวมอมแมม ถลอกปอกเปิกไปหมด…ได้ความถูกผีหลอกเข้าจังเบอร์ คือกำลังนั่งยองๆ ขัดรากโพธิ์ขอหวยอยู่เดียวดาย ก็ได้ยินเสียงอะไรซู่ซ่าดังมาจากเหนือหัว นึกว่าเจ้าพ่อให้ลาภแน่แล้ว

ที่ไหนได้…กลายเป็นมือขาวๆ ยื่นลงมาจากกิ่งใบหนาทึบ ยาวเหยียด โบกไปมาอยู่ตรงหน้า เล่นเอาจิ๋วร้องจ๊าก หงายตึงลงไปหลังติดดิน ไม่รู้ว่าลุกขึ้นมาได้ยังไง?

คราวนี้ตุ่มจำแลงก็ห้อตั่บๆ ล้มลุกคลุกคลานพลางร้องด่ากับร้องไห้ปนเปกันไป หมูหมาเห่าเกรียวกราวจนมาสิ้นแรงที่หน้าบ้านพอดี